Van droomloft naar schimmelkot

Vorige week deelde ik de inspiratie voor mijn “nieuwe” huis. Ik durfde er toen nog niet veel over te zeggen, omdat ik misschien ook wel wist dat het te mooi was om waar te zijn. Het ging hier namelijk over een loft. Echt een hele vette loft van 115 m2. Gelegen in een vleugel van oud weeshuis, nabij het centrum van Den Haag, met gigantische raampartijen, een entresol, twee slaapkamers en een prachtige binnenplaats. En dat voor slechts € 200.000,-. Koopje, hoor ik Amsterdammers denken. Panisch dat iemand anders het ook zou vinden belde ik de makelaar plat en drukte ik ze op het hart dat de interesse GROOT was. Ik moest en zou het hebben. Op pinterest begon ik mijn nieuwe stulpje direct in te richten en kwam ik met allerlei wilde ideeën op de proppen, zoals een glijbaan van de entresol in de woonkamer.
Wij in een loft, wie had dat gedacht.

Toen wij die woensdag ons een weg gebaand hadden langs drie sexshops, een ergere versie van Seats & Sofa’s en vijf Islamitsche slagers, kwamen bij ons weeshuis aan. Mijn moeder en mijn nieuwe stiefvader Rens (grapje!) kwamen ook kijken, dus gezellig met de hele familie naar binnen. Hoewel die raampartijen meteen alle aandacht op zich vestigden en wij, vrouwen, stonden te zwijmelen, stonden de mannen achter ons zich druk te maken over iets heel anders; vocht. Heel veel vocht. Hier-hebben-ze-een-waterval-op-de-muur-gehad-vocht. Met één blik op de muur was al snel duidelijk dat we hier heel binnenkort een paddo kwekerij konden beginnen. De vloer trok hier en daar omhoog, de keukenkastje vielen er bijna uit. In één klap veranderde mijn droomloft in een schimmelkot.

Even om jullie uit te leggen hoe het ongeveer in mijn hoofd werkt, dit had ik inmiddels (mede dankzij pinterest) in mijn hoofd:

454c6d0e3ca199aafb493261de5a9c2d

En dit was de realiteit:

IMG_0456 2

De makelaar stond er een beetje verveeld bij, want natuurlijk heeft ze deze bezichtiging iedere week in de afgelopen zes maanden gedaan. Wij vuurden onze vragen op haar af. Was er een expert geweest om ernaar te kijken? Hoe groot was het probleem? Kon ze een indicatie van de kosten geven? Kon ze het niet voor het symbolische bedrag van een euro verkopen? Wáár hebben wij dit aan verdient?
Ze kon (of wilde) ons niet heel veel wijzer maken in dit geval, maar liet tussen neus en lippen door vallen dat waarschijnlijk de hele fundering verrot was – yikes.
We lieten uiteindelijk het vochtprobleem maar even voor wat het was en gingen door met de rondleiding door de slaapkamers (waarvan één zonder raam), de badkamer (met een toiletpot die waarschijnlijk radioactief is), de binnentuin (waardoor ik alle andere problemen in één klap vergat) en de berging in de kelder (waarvan ik 100% zeker ben dat het er spookt of in elk geval hele grote spinnen zitten). Aan het einde van de rondleiding liet ze mij en Lennart nog even samen naar binnen om het alleen in ons op te nemen. En terwijl we de plussen en de minnen doornamen belde ze alweer aan: ‘De volgende kijker is er!’
We namen afscheid van die enorme ramen.
Doeg loft, so long, tot nooit. Je was inderdaad te mooi om waar te zijn.

Wees echter niet getreurd, want volgende week een nieuwe bezichtiging! Ik deel alvast weer een klein inspiratiebeeld met jullie met de volgende woorden: ELLI-JOPIE STIJL!

Tot snel!

tumblr_nw7diz5vKQ1qkpc62o1_500

ps. Wie niet helemaal weet wat Elli-Jopie stijl is: mijn HoH-tumblr is ooit begonnen onder de naam Elli-Jopie. Daar vind je vooral Parijse appartementen met imposante trappenhuizen, visgraat vloeren, klassieke schouwen en plafondornamenten. Mix dat met een moderne inrichting en je hebt een echte Elli-Jopie! (bij ons thuis praten we hier serieus als stijl over)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *