Marokko blog #3: Shit situatie.

Screen Shot 2016-07-03 at 23.07.04

Op dag drie zitten Lennart en ik een beetje verslagen aan het ontbijt. ‘Ik ga niet terug naar de medina,’ stel ik. ‘Wat een benauwde, warme, onaangename bedoeling.’ Lennart is het met me eens. ‘Wat kunnen we dan doen?’
Het antwoord vind ik (zoals gewoonlijk) op Pinterest. Uit het lijstje met “21 unieke dingen om te in Fez te doen” kiezen we een trip naar de mellah ofwel de oude Joodse buurt.
Als we buiten een Petit Taxi aanhouden vragen we de chauffeur om ons naar de mellah te brengen. Hij begrijpt er in eerste instantie niks van. ‘The Jewish quarter?’ probeert Lennart. ‘Jewish?!’ roept de chauffeur. Help.
‘Mellah,’ herhaalt Lennart, nu met Arabische tongval. We hebben een match! We mogen achterin kruipen. Een paar minuten later worden we voor de het machtige koninklijk paleis afgezet. Mijn allereerste echte wauw-moment in deze vakantie. Arabische architectuur – ah! Metershoge gouden deuren met geometrische patronen schitteren trots in de zon. Er zijn buiten de bewakers (bijna) geen mensen op het plein aanwezig dus wij nemen het ervan met een heuse privé photoshoot en strepen daarmee meteen een van de 21 dingen op de to do lijst af.

IMG_4063 IMG_4065 IMG_4066 IMG_4067 IMG_4069 IMG_4070 IMG_4081

Vanuit daar lopen we door naar de poort van de mellah. Als we het district in willen lopen komt er een oude man op ons af. Hij wijst in de tegengestelde richting van waar wij heen gaan en zegt: ‘De synagoge is die kant op.’ Even vraag ik me af of ik er zo Joods uit zie, maar dan gaat hij verder: ‘Het is een museum en het is gratis.’
Leuk, denken wij, maar we gaan toch de andere kant op. ‘Nee!’ schreeuwt de man. ‘Als je slim bent ga je eerst naar de synagoge, die is nog maar een uurtje open.’
‘Synagoge dan maar?’ vraagt Lennart. Ik vind het prima. Wat doe je anders in Marokko?
‘Kom,’ zegt de man terwijl hij begint te lopen. ‘Ik wijs jullie de weg.’
Bezorgd loop ik achter Lennart en de man aan. ‘Lenn? We krijgen weer een tourtje hoor!’

Eerlijk is eerlijk, de man geeft ons een geweldige tour. Langs het huis van de rabbijn en de Joodse begraafplaats hobbelen we met kinderwagen door de smalle straatjes van de voormalig Joodse ghetto. Hij verteld ons dat de ramen in de huizen hier groter zijn dan in de huizen van Moslims omdat die uiteraard niet willen dat je hun vrouwen kan zien zonder hoofddoek. Voor de Joden was dat kennelijk niet zo’n issue.
Er wonen overigens nog maar 80 Joden in Fez (1 miljoen inwoners) en zijn voornamelijk woonachtig in het nieuwe gedeelte van de stad.
We eindigen uiteindelijk in de kleine, oude synagoge waar ik me toch wel even verbonden voel met mijn roots.

IMG_4093 IMG_4095 IMG_4096 IMG_4097 IMG_4092 IMG_4098 IMG_4099 IMG_4100 IMG_4105 IMG_4117

Als de dag op zijn heetst is gaan we terug naar het hotel om af te koelen in het zwembad. Dat is jammer genoeg alleen voor ons zo, want Elliot mag het water niet in omdat hij twee dagen voor de vakantie geopereerd is aan zijn liesbreuk. Omdat het terras rondom het zwembad ongelofelijk heet wordt konden we hem ook niet lekker rond laten kruipen dus moesten we elkaar een beetje afwisselen. Omdat Lennart aan het zwemmen is en Elliot’s gedrag onhoudbaar begint te worden, besluit ik samen met Elliot even terug naar de hotelkamer te gaan in de hoop dat hij even wilt slapen. Net als ik samen met hem op bed lig, word ik overvallen door een -laten we zeggen- onaangenaam gevoel in mijn onderbuik. Al snel besef ik dat Elliot’s gedrag niet het enige is wat onhoudbaar is. Ik spring op, neem het kind onder mijn arm en vlieg de gangen van het hotel door naar het zwembad toe, waar ik Lennart lekker in het water van het uitzicht zie genieten. ‘Lennart!’ roep ik. Niks. ‘Lennart!’ Niks. ‘LENNART!!!’
Ah, daar komt meneer op zijn gemak aan gezwommen terwijl ik een soort van krampachtige dans doe. ‘Schiet op!’
‘Wat is er aan de hand?’ vraagt Lennart bezorgd terwijl hij op de kant klimt. ‘Hier,’ piep ik terwijl Elliot aangeef. ‘Neem het kind.’ Ik draai me meteen om en begin te lopen. ‘Wat is er?’ roept Lennart achter me aan. Ik draai mijn hoofd om terwijl ik blijf lopen en sis: ‘JE MOET ME NU PRIVACY GEVEN, LENNART! NIET. NAAR. DE. KAMER. KOMEN!’
De rest van de dag houden we het rustig. Terwijl ik in bed lig bedenk ik een theorie waarin mijn buik tot rust komt met herkenbaar eten. The Big Tajine it is!

De volgende dag lijkt met theorie gewerkt te hebben en durf ik het aan om een tripje te gaan maken, We beseffen ons dat we de medina misschien niet echt een goede kans hebben gegeven en laten ons wederom afzetten bij de blauwe poort en inderdaad, de sfeer lijkt overdag toch een stuk gemoedelijker. Toch voel ik me constant opgelaten omdat ik 1) het gevoel heb dat iedereen me aan kijkt (als enige vrouw zonder hoofddoek en ik lijk toch Marokkaanse) en 2) bijna niet de gelegenheid krijg om rustig in winkeltjes te kijken omdat je meteen op een agressieve manier benadert wordt. Net alsof je bij de KeukenConcurrent komt; het begint allemaal leuk en aardig, maar als je niet koopt kijken ze je niet meer aan. Zo dacht ik dat ik heel graag een djelleba wilde hebben, maar toen ik hem eenmaal aan had besefte ik me dat ik hem thuis
nooit zou dragen. ‘Ik wil er even over nadenken,’ zei ik daarom tegen de verkoper. Die begon zowat te koken. ‘Over djellaba denk je niet na.’ Sorry, ik wist niet dat je boos werd.
Ik weet niet of de opdringerige verkopers zijn of de hitte, maar ik heb er plotseling helemaal genoeg van en wil terug naar het hotel. Kan ook zijn omdat mijn buik opnieuw begint te rommelen.
Als we terug zijn is beginnen ook de (normaliter stalen) darmen van Lennart te protesteren.

We laten mijn theorie over herkenbaar eten voor wat het is en spenderen de avond met zijn drieën in bed terwijl we foute Marokkaanse soaps nasynschroniseren, roomservice bestellen, fantaseren over een strandvakantie in Italië (gelato!) en stiekem kijken of we een vlucht eerder kunnen nemen. Dat laatste is het niet het geval. ‘Wat een shit-situatie,’ zeg ik tegen Lennart terwijl we samen in lachen uitbarsten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *