Dagboek van een baby

8:04
Eigenlijk wil ik me nog een keer omdraaien in mijn slaapzak, maar mama maakt veel lawaai in de badkamer. Ik heb ook wel een beetje honger dus ik roep haar maar. Hallo! Vanille pap! Nu!

8:50
Meteen lekker gepoept. Morning thunder noemt papa dat. Mama is boos. Volgens mij hebben we haast.

8:55
Pfff nu al in de auto. Veel te vroeg voor deze baby. Pippa kijkt ook niet al te blij.

9:05
Ik word weer eens achtergelaten bij Annelou. Prima hoor, ze weet precies wanneer ik naar bed wil, wat eigenlijk nu is, maar dat is ook zo ongezellig als je net binnen bent.

10:00
Second breakfast met ananas en banaan. Ze noemen het ook wel een fruithapje.

10:15
Genoeg gezellig gedaan, breng me maar naar bed.

12:30
Er komt een vrouw binnen lopen die op mijn moeder lijkt, maar dan met blauw haar. Ziet er niet uit. Oh wacht, volgens mij is ze het toch.

13:00
Een halve krentenbol voor mij en een halve voor Pippa Loen. Alsjeblieft!
Mama is boos omdat ik deel. In wat voor wereld ben ik terecht gekomen? En hoe kan ik haar nog serieus nemen met dat haar?

14:00
Weer in de auto. We zijn mijn paspoort gaan halen (een boekje met mijn foto erin) in een groot gebouw. Ik mocht daar op de balie zitten, maar niet aan de pen komen. Mama wees naar de bloemen, maar dat vond ik geen bal aan. Daarna gingen we buiten een foto maken die nergens op sloeg.

IMG_3577

Zie!

14:30
We zijn op een plek waar allemaal woonkamers zonder speelgoed zijn. Heel saai. Mama maakt van alle banken en stoelen foto’s. Waarom? Thuis hebben we dat ook staan.

14:36
Ze heeft me op een hele kleine bank neergezet voor een foto en ik moet bijna huilen, maar gelukkig trekt de verkoper een gekke bek, wat ik wel leuk vind.

IMG_3497

15:00
Omdat we dichtbij waren zijn we naar opa’s werk gereden, maar hij is er niet.

15:45
Flesje en eindelijk weer slapen. Werd tijd.

17:30
Wakker geworden met een gek gevoel in mijn buik. Ik weet niet zeker of ik alweer honger heb of …

17:32
Gepoept. Mama heeft me gelukkig meteen een schone luier gegeven en we hebben mijn drol in het toilet uitgezwaaid.

17:42
Nog een keer gepoept. Mama heeft het over een dure grap, maar ik vind het persoonlijk niet zo lollig. Een opluchting, dat wel.

18:00
Even op Snapchat gezeten.

18:52
We gingen samen met Pippa naar het station wandelen om papa op te halen. Hij herkende me meteen aan mijn racefiets (die mama duwt).

19:10
Biologisch stamppotje gegeten. Als toetje neem ik patat van papa en mama.

19:30
Gezellig met een colafles gespeeld.

20:00
Welterusten allemaal!

22:00
Oké, nu echt welterusten.

2:00
Grapje!

Taiko

Omdat ik Sandra op het hart had gedrukt dat ik absoluut geen afscheidsfeestje wilde, besloot ze om mij op een wel heel bijzondere manier te trakteren. Ik roep namelijk al een hele tijd dat ik graag bij Taiko in het Conservatorium Hotel wil eten, waar Shilo van Coevorden chef-kok is. Dus in plaats van een potje te janken in Oosterbeek, stapten we in de auto en gingen we op weg naar Amsterdam. Na een middag shoppen, verwend te worden met mooie schoenen en lippenstift (ik voelde me weer even 14 en met tante op stap), ploften we om zes uur neer op de grote loungebanken in het hotel. We begonnen met rose cava waar we niet alleen proosten om negen jaar gezellig samen gewerkt te hebben, maar ook op een goede toekomst met Gentle Monster.

IMG_3142

Daarna namen we plaats in het prachtig gestyled restaurant. Het menu is Aziatisch geïnspireerd en dat komt ook terug in de inrichting. Ik weet niet wat ik leuker vond; de opgestapelde manga tussen al het design of de (vintage?) kokeshi dolls die op sommige tafels stonden. Zoals de achternaam al doet vermoeden is Shilo familie (achterneef) en vind ik het ook heel erg leuk dat hij even komt groeten. Omdat je niet dagelijks bij hem komt eten en het toch een speciale gelegenheid is kiezen we er voor om het door hem samengestelde Omakase-menu van acht gangen te volgen.

Als de gerechten een voor een geserveerd worden door een uiterst aardige stagiaire, heb ik het gevoel dat ik een aflevering van Chef’s Table terecht ben gekomen. Ik mis alleen Vivaldi’s four seasons op de achtergrond, maar in plaats daarvan klinkt een relaxte mix van Bonobo en Lemongrass door het restaurant. Veel beter.
Het menu neemt ons mee op een reis door Aziatische landen zoals Japan, Korea en Thailand. Watermeloen met sisho, Noordzee sashimi en wagyubeef zo ongelofelijk mals dat je het voor altijd zou kunnen blijven eten.
Uiteraard heb ik me ongelofelijk misdragen, want alles zag er zo mooi uit dat ik wel foto’s moest maken.

Ik ben natuurlijk geen culinair journalist, maar wat ik jullie wel kan zeggen is dat als je echt iets bijzonders wilt meemaken, dan moet je zeker een keer bij Taiko eten. Sit back en laat je zintuigen verwennen. Geloof me, het is een ervaring om nooit meer te vergeten.
Bedankt Sandra!

IMG_3149 IMG_3151 IMG_3152 IMG_3153 IMG_3155 IMG_3156 IMG_3160 IMG_3166 IMG_3170 IMG_3172 IMG_3173 IMG_3185