Bizarre huizen #1: De Grenen Taj Mahal

In mijn dagenlange zoektochten naar het perfecte huis door de chaos dat funda heet, kom ik natuurlijk ook een heleboel huizen tegen die op zijn zachts gezegd… behoorlijk bizar zijn. Vandaag heb ik weer zo’n pareltje gevonden. Of hoe ik het noem: ‘De Grenen Taj Mahal.’

Daar zagen jullie elkaar dan. Allebei grepen jullie naar een mooie pastinaak in de biowinkel om de hoek. Het was liefde op het eerste gezicht. Hij, muzikant en meubelmaker, jij een passie voor rieten manden en keramiek. Het duurde niet lang voor jullie samen op zoek gingen naar eetbaar onkruid (dat gewoon langs het fietspad groeit!), gingen shoppen voor t-shirts van bamboe katoen en tijdens midweek wandelen door de schone natuur van Denemarken ging hij dan eindelijk op zijn knieën. Het werd tijd voor de volgende stap: samen een huis kopen. Over de inrichting denken jullie lang na. Jij hebt altijd al een zwak gehad voor grenen omdat het zo mooi combineert met jouw collectie manden. Hij wilt niks anders dan jou gelukkig maken en bouwt uit liefde voor jou een grenen Taj Mahal (grappig, want jullie zijn ook gek op Indiaas eten!). Met zonnepanelen natuurlijk.
Jullie wonen er een paar jaar met heel veel plezier, maar zoals bij velen begint het avontuur te roepen. Jullie besluiten om terug naar moeder natuur te gaan en zelf een huis van geitenpoep ergens in Afrika te bouwen. Helaas moeten jullie het veilige nest daarom wel te koop zetten…

096_2160 097_2160 099_2160 102_2160 114_2160
104_2160 115_2160 120_2160

Ps. Ik vond wel dat dit huis potentie had.

Ups en downs: mijn leven als een achtbaan

54bd5f7e1a075_-_hbz-vintage-roller-coasters-01-xl

Wat een dubbele gevoelens allemaal in de afgelopen dagen. Aan de ene kant super blij dat ons huis verkocht is en aan de andere kant verdrietig omdat ik de stad waar ik al 31 jaar woon nu ga verlaten. Afgelopen woensdag hadden wij een leuke bezichtiging in Rijswijk in een huis waar wij wel voor voelen. Daarna ben ik in mijn eentje Den Haag in gegaan. Vreemd als ik door de stad wandel en mij realiseer dat mijn nieuwe leven zich daar gaat af spelen. Wennen aan de hoge gebouwen en het Haagse accent dat ik hoor. De enige voorwaarde die ik stel in deze hele onderneming is dat we thuis verplicht A.B.E. (Algemeen Beschaaf Ernems) praten.
Donderdagavond kwamen we twee betere huizen tegen die ik zo van het internet af had gekocht. Enthousiast als we waren belden wij de ouders van Lennart op om onze nieuwe vondst te delen. Kwam schoonvaderlief erachter dat ze allebei verkocht waren, wat jammer genoeg erg onduidelijk aangegeven werd op de website. Na deze domper hebben we de huizenjacht voor het weekend even on hold gezet. Na dagen en avonden op funda scrollen, voelde het vrijdagavond alsof mijn hersens huizensoep waren geworden.

Zaterdag een potje staan janken in de winkel, want ja, ook mijn tijd bij Intimici zit er na negen jaar op. Ik besef me dat ik negen jaar misschien wel meer in de winkel, dan in mijn eigen huis ben geweest en dus met recht mag zeggen dat Intimici mijn tweede thuis is. Een plek waar ik heel veel geleerd en hard gewerkt heb, maar ook tot lang na sluitingstijd heb zitten kletsen met mijn tante, gedanst en “meegezongen” op onze overwerk-cd (Turkish grooves), veel gelachen en ook veel gehuild en elke dag beginnen met het grote vraagstuk van de dag: wat gaan we lunchen?
San, wat zal ik je ongelofelijk missen. Je begrijpt wel dat ik nog vaak binnen zal komen vallen voor het oude vertrouwde gevoel.

12341194_1060081270702888_6699189667907586251_n

Tegelijkertijd ben ik hyperdepieper, want ik ga voor mijzelf beginnen! Het mag geen verrassing meer zijn dat ik met Gentle Monster aan de slag ga. Al heel binnenkort ga ik de weg op om het merk in de Nederlandse markt te zetten. Ik heb daar zoveel zin in! Gisteren ging ik voor het eerst op pad met de collectie om deze te tonen aan niemand minder dan Serena Verbon van Beautylab. Voordat ik weg ging was ik behoorlijk zenuwachtig, want 1) make up en outfit moesten on point zijn 2) het was de eerste keer dat ik met de brillen aan de slag ging en 3) het was direct bij Serena.
Dat ik me niet zo druk hoefde te maken bleek al meteen toen ze de deur open deed. Zelf was ze lekker casual gekleed in een spijkerbroek en grijze top, waardoor ik me op mijn nieuwe & Other Stories X Rodarte glittersandalen een tikkeltje overdressed voelde. We dronken thee, kletsen ronduit, gaven snoepjes aan de katten en o ja, moesten natuurlijk ook nog naar de zonnebrillen kijken. Na 2,5 uur stapte ik uiteindelijk op. Oeps, iets té gezellig.
Vandaag kan je erover lezen in haar Instalab van week 11.

12717970_1166817526670761_3468966677023525487_n

Vandaag heb ik de zoektocht weer opgepakt, maar kom er toch wel achter dat het huis van onze bezichtiging niet makkelijk los laat. We gaan toch een tweede keer kijken…

Kortom, een achtbaan aan emoties deze weken. Ik houd niet van achtbanen, maar als ik weet dat ik daarna lekker in Droomvlucht mag, dan wil ik best een ritje maken.

Inspiratie: Elli-Jopie

Ok, ik weet dat je niks moet idealiseren voordat je er ook maar bent geweest, maar dit huis… Ohhh!!
Een tijdje geleden omschreef ik mijn droomhuis in deze post. En dit huis komt akelig dichtbij. Om te beginnen is het een oud huis waardoor er een veel speelsere indeling is. Glas in lood? check. Visgraatvloer? check!! Klassieke schouw? Check! Tuintje? Check! Spuuglelijke keuken? Check (maar hoera voor verf)! Chloë die ‘s nachts niet ligt te dromen, maar alleen maar aan het huis denkt? Dubbel check.

Morgen gaan wij maison Elli-Jopie live meemaken, ik kan niet wachten. Hier alvast mijn ideeën voor ons (hopelijk) nieuwe onderkomen.

dh1 dh2 dh4 Processed with VSCOcam with a6 preset dh6 dh3
(deze witte tegeltjes zitten al in de badkamer. Zucht en zwijmel)

Van droomloft naar schimmelkot

Vorige week deelde ik de inspiratie voor mijn “nieuwe” huis. Ik durfde er toen nog niet veel over te zeggen, omdat ik misschien ook wel wist dat het te mooi was om waar te zijn. Het ging hier namelijk over een loft. Echt een hele vette loft van 115 m2. Gelegen in een vleugel van oud weeshuis, nabij het centrum van Den Haag, met gigantische raampartijen, een entresol, twee slaapkamers en een prachtige binnenplaats. En dat voor slechts € 200.000,-. Koopje, hoor ik Amsterdammers denken. Panisch dat iemand anders het ook zou vinden belde ik de makelaar plat en drukte ik ze op het hart dat de interesse GROOT was. Ik moest en zou het hebben. Op pinterest begon ik mijn nieuwe stulpje direct in te richten en kwam ik met allerlei wilde ideeën op de proppen, zoals een glijbaan van de entresol in de woonkamer.
Wij in een loft, wie had dat gedacht.

Toen wij die woensdag ons een weg gebaand hadden langs drie sexshops, een ergere versie van Seats & Sofa’s en vijf Islamitsche slagers, kwamen bij ons weeshuis aan. Mijn moeder en mijn nieuwe stiefvader Rens (grapje!) kwamen ook kijken, dus gezellig met de hele familie naar binnen. Hoewel die raampartijen meteen alle aandacht op zich vestigden en wij, vrouwen, stonden te zwijmelen, stonden de mannen achter ons zich druk te maken over iets heel anders; vocht. Heel veel vocht. Hier-hebben-ze-een-waterval-op-de-muur-gehad-vocht. Met één blik op de muur was al snel duidelijk dat we hier heel binnenkort een paddo kwekerij konden beginnen. De vloer trok hier en daar omhoog, de keukenkastje vielen er bijna uit. In één klap veranderde mijn droomloft in een schimmelkot.

Even om jullie uit te leggen hoe het ongeveer in mijn hoofd werkt, dit had ik inmiddels (mede dankzij pinterest) in mijn hoofd:

454c6d0e3ca199aafb493261de5a9c2d

En dit was de realiteit:

IMG_0456 2

De makelaar stond er een beetje verveeld bij, want natuurlijk heeft ze deze bezichtiging iedere week in de afgelopen zes maanden gedaan. Wij vuurden onze vragen op haar af. Was er een expert geweest om ernaar te kijken? Hoe groot was het probleem? Kon ze een indicatie van de kosten geven? Kon ze het niet voor het symbolische bedrag van een euro verkopen? Wáár hebben wij dit aan verdient?
Ze kon (of wilde) ons niet heel veel wijzer maken in dit geval, maar liet tussen neus en lippen door vallen dat waarschijnlijk de hele fundering verrot was – yikes.
We lieten uiteindelijk het vochtprobleem maar even voor wat het was en gingen door met de rondleiding door de slaapkamers (waarvan één zonder raam), de badkamer (met een toiletpot die waarschijnlijk radioactief is), de binnentuin (waardoor ik alle andere problemen in één klap vergat) en de berging in de kelder (waarvan ik 100% zeker ben dat het er spookt of in elk geval hele grote spinnen zitten). Aan het einde van de rondleiding liet ze mij en Lennart nog even samen naar binnen om het alleen in ons op te nemen. En terwijl we de plussen en de minnen doornamen belde ze alweer aan: ‘De volgende kijker is er!’
We namen afscheid van die enorme ramen.
Doeg loft, so long, tot nooit. Je was inderdaad te mooi om waar te zijn.

Wees echter niet getreurd, want volgende week een nieuwe bezichtiging! Ik deel alvast weer een klein inspiratiebeeld met jullie met de volgende woorden: ELLI-JOPIE STIJL!

Tot snel!

tumblr_nw7diz5vKQ1qkpc62o1_500

ps. Wie niet helemaal weet wat Elli-Jopie stijl is: mijn HoH-tumblr is ooit begonnen onder de naam Elli-Jopie. Daar vind je vooral Parijse appartementen met imposante trappenhuizen, visgraat vloeren, klassieke schouwen en plafondornamenten. Mix dat met een moderne inrichting en je hebt een echte Elli-Jopie! (bij ons thuis praten we hier serieus als stijl over)

Ode aan Puntman

12814578_1112370862119566_1773324002127672531_n

‘Zullen we Wilfred dan maar bellen? Het kan nog wel maanden duren voordat het verkocht is.’
Dat zei ik tegen Lennart. En toen: ‘Je kan het er maar op hebben staan.’ Je kan het er maar op hebben staan…

Wilfred Puntman is niet alleen de leukste overbuurman die je maar kan hebben, maar ook de beste makelaar! Dat zuig ik niet uit mijn duim. Ik heb echt tegenover hem gewoond!
En Puntman Makelaardij is in 2015 met een 9,8 uitgeroepen tot de beste makelaardij. Van Nederland, ja. Geen wonder dat die woning van ons niet maanden, maar slechts twee weken te koop stond. Oké, ik mag niet liegen, vijftien dagen.

Wat ik echt geweldig vind was het presentatiepakket dat Puntman biedt. Er komt een fotograaf die niet alleen foto’s schiet op drie standen waardoor je altijd de juiste, heldere belichting hebt, maar ook 360-graden foto’s maakt voor een optimale digitale bezichtiging. Ik vond het ook mega fijn dat onze fotografe goed kritisch was. Want ik kan wel denken dat het leuk is als er ergens een zorgvuldig geplaatst vintage koffiekopje staat of magazine rondslingert, het gaat hier om de verkoop van een huis en niet om een ‘binnen kijken bij…’ item in de VtWonen. Dus sleepte de fotografe al het onnodige uit beeld, wat resulteerde in cleane, strakke foto’s. Ik heb er een paar onderaan deze post geplaatst. Ook leuk is het filmpje waarin je verteld wat je gaat missen aan de woning en de omgeving.

Screen Shot 2016-03-10 at 22.09.33

Een week later ging het huis daadwerkelijk in de verkoop en stond mijn telefoon roodgloeiend of groen moet ik zeggen, want WhatsApp; de overbuuf Claudia Puntman of er maandag een bezichtiging ingepland kon worden, en donderdag en nog een keer maandag en woensdag. Ik riep overal vrolijk ‘ja’ op, maar niet heel veel later kwam ik erachter wat een HELS karwei het is om je huis constant een soort van showroom te houden met een kind en een hond. Had ik de bank net gestofzuigd, sprong Pippa er weer net zo hard op, Elliot die alles overhoop trok, de hele buurt bij elkaar gilde als hij even alleen in zijn kamer moest spelen, zijn luier vol poepte als we de deur uit moesten. En dat alles voor negen uur ‘s ochtends. Echt, badend in zweet in de auto. Heb ik de toiletpotten wel naar beneden? Heb ik de tandenborstels wel weg gehaald? Heb ik de luier wel weggegooid? Heb ik het toiletpapier wel netjes gevouwen? Staat de muziek niet te hard? Heb ik de Oreo’s wel aangevuld?

Screen Shot 2016-03-10 at 22.12.06

Uiteraard was dat achteraf allemaal in orde, maar de verkoop ligt natuurlijk bij onze fijne overbuurman en die wist het binnen twee weken voor ons (onder voorbehoud) te verkopen. Geweldig, Wilfred! De borden waren vorige week pas geplaatst, maar je mag ze er alweer af komen halen.

Dus jongens, waarom Puntman?

1. Het waren mijn leukste overburen!
2. Geweldig presentatiepakket
3. Fijne persoonlijke aanpak
4. Enorm actief op social media
5. Maggie Assistent Makelaar
6. Fijn contact met Claudia over inplannen bezichtigingen en al het andere (wat wij vergaten)
7. Maggie Assistent Makelaar

Wilfred en Claudia bedankt! Dankzij jullie kunnen wij nu met een gerust hart verder naar het volgende House of Hubner. ♡

623_2160 651_2160 678_2160

Inspiratie: for the love of … (wij gaan verhuizen!)

Voor wie het nog niet had meegekregen:

9176ce67e661ab62fcb140da854a432b

WIJ GAAN VERHUIZEN!

Vorige week is ons huis in de verkoop gegaan en hebben wij inmiddels de eerste kijkers gehad. Ja, dat lees je goed. Binnen een week hadden wij al 5 bezichtigingen staan! Ongelofelijk.
Maar man, wat een hectiek! Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat ben ik er maar druk mee. Van het hele huis schrobben en speelgoed-vrij maken tot verse bloemen voor op tafel halen. Ik kan jullie vertellen dat het een hele opgave is om je huis in perfecte staat achter te laten als je een baby hebt die 1) alles wat jij netjes neerlegt weer net zo hard omver trekt, 2) absoluut niet op één plek wil blijven zitten en 3) het presteert vlak voor je weg moet wezen zijn luier vol te poepen. Ik zie al voor me hoe die bezichtiging gaat. ‘En hier is zo te ruiken de babykamer?’

Dan de grote vraag: wáár gaan jullie naartoe?
Na lang discussiëren (lees: ruzie trappen), overleg en praten hebben Lennart en ik besloten richting het westen van het land te trekken. Lennart werkt sinds een jaar weer in Den Haag en reist iedere dag 4 uur met de trein. Dat vond hij al niet heel geweldig, maar nu dat hij Elliot soms een paar dagen achtereen (bijna) niet ziet omdat hij nog slaapt als hij ‘s ochtends weg gaat en net naar bed is als hij ‘s avonds thuis komt, hebben we besloten dat het tijd is om Arnhem te verlaten. Ook vinden wij dat Arnhem als stad niet veel meer is, maar dat is persoonlijk… Kortom: op naar een nieuw avontuur!

Op de vraag of wij al wat op het oog hebben. Toevallig liep ik deze week tegen iets moois in Den Haag aan, wat wij zeer binnenkort gaan bezichtigen. Ik durf hier natuurlijk nog helemaal niks over te zeggen (ik wil het ik wil het!), maar mijn inspiratie deel ik al wel graag met jullie 😉

1 2 3 4 5 6