Go with the Flo

11212125_875938225801342_7457125606196076555_o

Trend-allert! Grote kans dat je zo’n hip tuigje van MissFlo in Amsterdam hebt gespot, ze zijn namelijk onmisbaar voor de it-dog. Het mooie van deze tuigjes is dat ze 1) gezond zijn voor je hond, want gebaseerd op de tuigjes die gedragen worden door Noorse sledehonden zodat je kleine (of grote) viervoeter geen druk op de ogen of hoofdpijn ervaart en maximale bewegingsvrijheid heeft, en 2) pure eye candy zijn door de ongelofelijk gave stoffen die Diony (designer en eigenaresse) gebruikt. Denk bijvoorbeeld aan een tuigje met vintage folklore gedragen door bergstammen uit Vietnam, aztekenprint uit Peru of andere exclusieve stof rechtstreeks uit fashion capital Parijs. Allemaal met de handgemaakt en het leuke van de bijzondere stoffen is dat geen één tuigje helemaal hetzelfde is. Exclusief – daar houden we van!

Pippa kan natuurlijk niet achterblijven en is nu trotste drager van een op maat gemaakt tuigje met bijpassende riem. Een fotoshoot kon natuurlijk niet uitblijven.

Om te beginnen is het ontwerp van het tuigje heel prettig. Pippa haar poten blijven helemaal vrij waardoor ze lekker kan rennen. Het aantrekken is makkelijk: hoofd door het gat heen en aan de zijkant dichtmaken.

IMG_20150726_142058

IMG_20150726_142510
Het tuigje sluit aan de zijkant met een stevig kliksysteem. De band is verstelbaar zodat de pasvorm optimaal is. Pippa schommelt nog wel eens in haar gewicht dus dit is een absolute plus voor ons.

IMG_20150726_142141 IMG_20150726_141858

Het leuke vind ik dat het handvat van de riem in dezelfde stof is als het tuigje. De riem is zo gemaakt dat hij prettig om de hand zit en is voorzien van een ringetje waar je een houder voor hondenpoepzakjes aan kan bevestigen. De riem kan je bovenop het tuigje vastmaken aan de metalen ring. Allemaal heel erg stevig dus!

IMG_20150726_142345

IMG_20150726_142445

Pippa is super blij met haar tuigje.
Wil jij je hond (en ok, jezelf) ook blij maken? Neem een kijkje op missflo.com en kies je favoriete tuigje!

IMG_20150726_142539

Mannenweekend (door Lennart)

Een eerste weekend alleen met mijn zoon. Zonder Chloë. Geen probleem,
uiteraard – tot de dag van Chloë’s vertrek dichterbij kwam. Elliot
verzette zich hevig tegen het drinken uit de fles, waardoor mijn
vriendinnetje zich niet meer zo kalm kon voorbereiden op haar citytrip
naar Milaan. Toch accepteerde meneer het plastic gedrocht
uiteindelijk. Zo zie je maar – de voorkeur voor een gewone tiet boven
een stuk plastic zit er al op jonge leeftijd in.

Chloë is op weg naar het vliegveld. Daar zit je dan, op vrijdagavond,
samen met je zoon op de bank en een fles verse nepmelk. Kussen onder
je arm, kind strategisch gepositioneerd voor optimaal drinkcomfort en
een spuugdoekje bij de hand. Woest drinkend stort Elliot zich op de
fles. Heerlijk. Wat een mannetje. Nog geen drie maanden oud, maar hij
kijkt al overdreven wijs de wereld in.

De uren slijten en Elliot gedraagt zich voorbeeldig. De
horrorscenarios over een intens verdrietige en ontroostbare baby die
me af en toe op kantoor bereiken blijven me bespaard. Huilen betekent
drinken, een schone luier of simpelweg even wat aandacht. Eigenlijk
heel simpel. Papa kan rustig werken of in de tuin een exotisch
hipsterbiertje drinken – Lil’ Kleine vermaakt zich wel in z’n
volautomatische wipstoel.

Van te voren had ik verwacht dat het weekendje voornamelijk fijn voor
Chloë zou zijn. Even een verzetje, even geen zorgen om Elliot. Toch
ben ik ook anders dit weekend uitgekomen en heb ik intens genoten van
de tijd met hem. Na een paar dagen de volle zorg voor de baby te
hebben gedragen voel ik me sterker met hem verbonden. Ik heb het
gevoel hem nu beter te begrijpen; wat hij wil, wat hij leuk vindt. Ik
kan eindeloos naar hem staren. Hij is voor mij het lekkerste ventje
dat er bestaat. Laat Chloë maar snel nog een weekendje inplannen.

selfie

Nooit gedacht.

Bijna drie maanden verder leer je niet alleen je baby beter kennen, maar ook jezelf. Dingen doen die je gezworen had niet te doen wel doen en andersom.

Nooit gedacht dat ik…

… compleet over de toeren zou raken van het nieuws. 
Natuurlijk raakt nieuws over oorlogsgebieden en rampen je altijd, maar nu dat ik me in de moeder kan verplaatsen kan ik compleet van slag zijn van beelden van kinderen in nood. Als ik al zoveel angst voel, wat moet zij dan in vredesnaam doorstaan. Ik moet er niet aan denken!

… in paniek zou raken van hete dagen. 
In donker fort ‘Maison Jopie’ (aka ons huis) telkens aan je kind voelen. Leuk, zo’n hittegolf.

… maling zou hebben aan boze blikken terwijl ik met een gillend kind in de rij bij de kassa van H&M sta. 
Het is een baby, dit is zijn manier van communiceren, ik ben zo weg, deal with it.

… doodsangsten zou hebben als Kelly er op haar hoge hakken met mijn kind vandoor gaat. 
Killer heels heeft plotseling een heel andere betekenis voor mij.

… zo iemand zou worden die constant filmpjes en foto’s van haar kind laat zien. 
Maar hij is zo leuk! Zie je dat dan niet?!

… het oprecht leuk zou vinden om een luier te verschonen. 
‘Oh-oh! Wat een boel poepie zie ik daar!’

…  constant over mijzelf als ‘mama’ zou praten. 
‘Maar dat gaat mama niet doen.’
‘Mama vind jou een mooie jongen.’
Vast heel vermoeiend voor omstanders.

… overweg zou kunnen met piemeltje. 
Paniek toen ik erachter kwam dat ik een jongetje kreeg. Wat moet je met dat hele “zaakje” daaronder?
Turns out dat het veeeeeeeeuuuul makkelijker is dan bij meisjes.

… heel zelfverzekerd en onzeker tegelijk zou kunnen zijn. 
Dat ik alles wat Elliot betreft met Lennart wil overleggen en tegelijkertijd vind dat ik het eigenlijk beter weet.
Ook heel vermoeiend.

… niet zou huilen bij zijn eerste prikjes en de arts mij een “relaxte moeder” zou noemen. 
Ik voelde mijn tranen al opwellen toen ik hem naar binnen tilde, maar werd overspoeld met trots toen ik zag hoe stoer hij zelf was. Even kort gillen en toen was het over. Ik heb zelf geen traan gelaten. Toen ik Elliot weer optilde en hem een sterke baby noemde, kreeg ik de status van relaxte moeder… ze moest eens weten.

… dat ik met het licht uit zou kunnen slapen. 
Elliot slaapt nog bij ons op de kamer en ik wil hem kunnen zien. Dus sliepen wij standaard met het licht op de gang aan. Vannacht ging hij uiteindelijk uit en toen ik wakker werd was mijn baby er nog gewoon!

… het zó ongelofelijk leuk zou vinden als hij niest. 
Het gaat gewoon niet vervelen! En het is zoooo schattig!

… me gewoon niet meer kan voorstellen hoe het was zonder hem. 
En dat eigenlijk ook niet meer wil.

11053611_10207221180674324_2294354813526589092_n

Deze foto van Kelly en Elliot heeft me tien jaar van mijn leven gekost, ik weet het zeker. Op hakken bij het water!